برلین چهار شنبه

برلین سه شنبه

---

چند نکته در مورد راهپیمایی در برلین:
به خانمی ناگهان یورش بردند تا پلاکارتش را ازش بگیرند، ایشان جمع کردند. رویش نوشته بود:
ایران آزادی سکولاریسم
بعد نوبت کاریکاتو رهبر با عنوان دیکتاتور (عکس بالا) شد وسعی کردند بزور بگیرند و نتوانستند. یکی از برگزار کننده ها سراغ پلیس رفت و پلیس هم یک نگاه متعجب کرد و بکارش ادامه داد. چندی بعد یکی دیگر از برگزار کننده ها آمد و سعی کرد بزور بگیرد و تهدید کرد که پلیس را خبر میکند ..آنها برگزار کننده هستند و میتوانند نگذارند شعار یا پلاکارتی که متابق میلشان نیست داده شود وقتی فهمید که اینجا ایران نیست و پلیس جلوی شعار یا اون کاریتاکور نخواهد گرفت: گفت ما اینجا میخواهیم "بی طرف" بمانیم نه سبزیم و نه ... و حال بگزریم که دست، بازو و گردنش را شالهای سبز پوشانده بودند ... حال بگزریم که شعارهای برگزارکنندگان منظوری غیر از حمایت از موسوی نداشتند. تحمل میکنیم، تحمل کردیم اما فراموش نمیکنیم که هنگام نخست وزیری ایشان بود که زندانهای ایران بطور فجیهی از وجودشان خالی شدند، فراموش نمیکنیم از بنیانگزاران این نظام سرکوبگر هست. این کاریکاتور تا آخر برنامه در میان تظاهرات ماند و ما هم ماندیم و شعارهای بی معنی* (بی معنی از دید من و امثال من و البته کاملا درک میکنم وقتی در ایران چاره ای جز این شعارها نیست اما اینجا ایران نیست) تحمل کردیم و مجبورشان کردیم که ما را هم تحمل کنند و فقط متاسفم که اجباری بود و نه آموزشی، متاسفم که مفهوم شعار آزادی را که خود سر میدادند، نفهمیدند و نمیفهمند.
سرانجام فحشهای رکیک به دوستانی که این شعار را سر دادند:
نه احمدی نه موسوی، دمکراسی دمکراسی
* چند مثال:
رای من کجاست.
رای تو در صندوق قمحوری هست. قمحوری هم در این سی و یک سال گفته که تو را ناقص العقل میداند و برایت تصمیم میگیرد و طبق معمول تصمیم گرفت. چهل و دو میلیون رای آری به نظام یعنی چهل و دو میلیون رای آری به هر انتصابی که رهبر کردند.

دولت کودتا استعفا استعفا.
سی سال هست هر دولتی در ایران یک دولت کودتایی هست نه فقط این یکی دولت ک همیخواهید استعفا دهد تا دولت منتصب بعدی کودتا سر کار آید و آنهم با خیال پوچ که خواست "ما" بود؟؟؟!

دولت جنایت میکند، رهبر حمایت میکند.
زکی خیال باطل و لعنت به خودفریبی که بنا به قوانین و خاصیت نظام چیزی غیر از ممکن نیست:
رهبر جنایت میکند، دولت حمایت میکند!

طلبنامه و زمان و مکان تظاهرات در برلین

لغو مجازاتی که با زیرپاگذاشتن حق آزادی اندیشه و بیان، ابلاغ شدند!
آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی!
محکوم کردن قضاتی که بجای روای عدالت در سرکوب و بیعدالتی شریک هستند!
محکوم کردن همهء مسئولین و ماموران نظام قم‌حوری که در سرکوب مردم شریک هستند.
حذف مقامات و شوراها و ادارات قدرتمند و مطلق، بخصوص ولایت فقیه، شورای نگهبان و مصلحت نظام!
برگزاری هرچه زودتر انتخابات آزاد بجای »رای‌آری‌گیری«!
تقسیم قدرت و ثروت (هرچه بیشتر، بهتر)

---

با توجه به این نکات:
هرگز فراموش نمیکنم که پایه‌های این نظام و توان و خواست تقلبات و سرکوبات در زمان موسوی و موسوی‌ها ریخته و ساخته شدند واحمدی‌نژاد و امثالش، لباس شخصی‌ها، بسیجی‌ها و پاسداران دست‌پرورده همانان هستند و طریقه برخوردشان با مردم در همان زمان‌ها ریخته شد.
نه بعنوان حمایت از قم‌حوری و بنیانگزارانش مانند موسوی بلکه بعنوان حمایت از قیام مردم و اعتراض به سرکوب مردم در تظاهرات شرکت کنیم:

---سه‌شنبه، ساعت ۱۹ الی ۲۲، شروع راهپیمایی
adenauerplatz
در نزدیکی ایستگاه مترو خط ۷ بسوی
gedächniskirche (breitscheidplatz)

---چهارشنبه ساعت ۱۶ الی ۱۸، مقابل وزارت امور خارجه آلمان
werderscher markt 1

گول را چگونه می‌خورند؟

وقتی تاریخ قم‌حوری را مرور کردم، از خود پرسیدم گول را چگونه می‌خوریم و بحث چرا بکنار .... با اینکه می‌دانستیم قول‌ و قرارهای خمینی غیر ممکن هست باور کردیم اما حرف‌های دیگر که خواست و عمل آینده را کاملا آشکار می‌کرد، نشنیده گرفتیم. با اینکه قانون اساسی کاملا واضح می‌کرد که نتیجه چه خواهد شد، رای آری دادیم. و در ادامه قول و قرارها با اینکه می‌دانستیم آنها برخلاف میل و خواست‌هایشان هست، باور کردیم و لبیک و آری گفتیم.
و سناریوی ایندفعه ... بعد از چهار سال مترسکی فاقد شخصیت و پرورش ترس، که همیشه رهبر بزرگمان هست، و چنان جنجال انتخاباتبی که تابحال ایران ندیده بود، راه انداختند و آنهم با چنان مهارتی که نگو و نپرس، اکثریت بزرگی را برای لبیک گویی آماده کردند. و دوباره و طبق معمول چه شعارهایی و چه قول‌هایی در گوی میدان نیانداختند و جالب اینکه آنها تازگی هم ندارند. آیا دوباره گول خواهیم خورد؟ آیا برای چندمین بار به طرفداران و خواستداران ولایت فقیه و قانون اساسی قم‌حوری رای خواهیم داد!!!؟... آری ... چونکه گول را با کمال میل می‌خوریم!




همای و گروه مستان
پشیمانم

دوازدهتان بدر!

خدایی غیر از بشر وجود ندارد.

انسان این حق را دارد که بنا بر قانون خود زندگی کند – آنطور زندگی کند، که مایل هست عمل کند: چگونه می‌خواهد کار کند: چگونه می‌خواهد بازی کند: چگونه می‌خواهد استراحت کند: چگونه و کی می‌خواهد بمیرد.

انسان این حق را دارد، آنچه که می‌خواهد بخورد: آنچه که می‌خواهد بیاشامد: آنجا که می‌خواهد مسکن گزیند: چنانکه می‌خواهد روی زمین حرکت کند.

انسان این حق را داد، آنچه که می‌خواهد فکر کند: آنچه که می‌خواهد سخن گوید: آنچه که می‌خواهد بنویسد: انچه که می‌خواهد رسم، نقاشی، حک، تیزاب‌کاری، ریخته‌گری، بنا کند: چگونه لباس بپوشد.

انسان این حق را دارد، هرگونه می‌خواهد دوست بدارد.

انسان این حق را دارد، آنانی را که این حقوق‌هایش را پایمال می‌کنند، نابود کند.

منبع:the equinox: a journal of scientific illuminism, 1922
ناشر: aleister crowley